روستای بادله کوه

آخرین اخبار:
روستای بادله کوه
عجب ایمانی داشت مادر!

عجب ایمانی داشت مادر!

خواهر شهید «رحمت‌الله عالیشاهی» نقل می‌کند: «قبل از اینکه خبر شهادتش را به ما بدهند، مادرم می‌گفت: من مطمئنم که رحمت‌الله شهید شده. وقتی زنگ در به صدا درآمد، گفت: خدایا! این هدیه را از من قبول کن! حالا که خودم مادرم، می‌فهمم مادر یعنی چی! با خودم می‌گویم عجب ایمانی داشت مادر!»
می‌گفت؛ نجابت و پاکی گوهر انسان است

می‌گفت؛ نجابت و پاکی گوهر انسان است

خواهر شهید «رحمت‌الله عالیشاهی» نقل می‌کند: «رحمت‌الله از نظر ایمانی خیلی مقید بود. من هرچه از ایمان و تقواش بگم کم گفتم. همیشه به من می‌گفت: آبجی! چادر سرت کن. نجابت و پاکی گوهر انسانه.»
«ابراهیم» با همه کوچکی‌اش بزرگ می‌اندیشید

«ابراهیم» با همه کوچکی‌اش بزرگ می‌اندیشید

شهید «ابراهیم شبستانی» سوم آبان ۱۳۴۱ در از روستای «بادله کوه» دامغان به چهره دنیا لبخند زد. کوه و کمر بادله و دیزج هنوز هی‌هی چوپان کوچکی را به یاد دارند که با همه کوچکی‌اش بزرگ می‌اندیشید. سرانجام روز بیست و دوم مرداد ۱۳۶۵ حین مأموریت در رودخانه سومار به شهادت رسید.
دیدار آخر و دلگویه‌های عاشقانه
قسمت دوم خاطرات شهید «عربعلی جشن»

دیدار آخر و دلگویه‌های عاشقانه

همسر شهید «عربعلی جشن» نقل می‌کند: «گوشه‌ای از اتاق نشستم و مردَم را دوباره و دوباره بدرقه کردم. کجای کوچه بودم به خاطر ندارم که صدای زنگ در بلند شد. گفت: نوارم را جا گذاشتم. نیم‌خیز شدم تا از لب طاقچه نوارش را بردارم که گفت: نوار نمی‌خواستم. نوار را بهانه کردم تا یک‌بار دیگر تو را ببینم.»
توسل به باب‌الحوائج کارساز شد
قسمت نخست خاطرات شهید «عربعلی جشن»

توسل به باب‌الحوائج کارساز شد

همسر شهید «عربعلی جشن» نقل می‌کند: «گفت: نصف بچه‌ها زخمی و شهید شدن و ما نتوانستیم حتی پیکرشون را به عقب بیاریم. با تعجب و حیرت نگاهش کردم و گفتم: خودتون چطور نجات پیدا کردین؟ در حالی که اشک توی چشمش حلقه زده بود گفت: خدایی بود. به حضرت ابوالفضل (ع) متوسل شدیم. خودمون هم نفهمیدیم چطور نجات پیدا کردیم.»
طراحی و تولید: ایران سامانه