از قول من به امام عزيز بگوئيد كه اى امام عزيز با سربازان حقير اسلام تا ظهور حضرت مهدى موعود با تو پيمان مى بنديم كه تو را تنها نخواهيم گذاشت و اجازه نخواهيم داد كه هيچ ابرقدرتى قصد تجاوز به مملكت مارا داشته باشد...
من راهی را رفتم که راه واقعی اسلام را در ان پیدا کردم فرزندانم مواظب همدیگر باشند و اتحاد و همبستگی در میان شماها باشد از خود غافل نشوید که دشمن در شماها رخنه کند...
اكنون كه دارم اين وصيتنامه را مى نويسم در روز بارانى كه روز دوشنبه 19/12/64ساعت سه و نيم كه صداى گلوله هاى توپخانه و خمپاره لشكر كفر همه جا را فرا گرفته است برادرانم را مى بينم كه تكبير گويان در انفجار توپها شهيد مى شوند.
از برادران عزيزم تقاضا مى كنم كه پاسدار خانواده هاى شهدا باشند و اين را بدانند كه تنها راه رسيدن به خدا اين است كه انسان هدفش در زندگى در درجه اول خدا و قرآن باشد و سلام مرا به امام عزيز برسانيد...
برادر من به عنوان يك سرباز سرافراز اسلام در جبهه جنگ عليه باطل آگاهانه راه شهادت را برگزيده ام و من در اين راه قدم بر مى دارم تا رضايت خدايم جلب نمايم ...
من بنابه وظیفه شرعی خودلباس پاسداری رابرتن کرده تابتوانم ارزش انسان بودن خودراثابت کنم وازانقلاب مستضعفین که خونبهای هزاران شهیدومعلول ومجروح است دفاع کنم ...